Buddy Rich, davul tarihinde "en hızlı eller" tartışmasının neredeyse her zaman merkezinde yer alan bir isimdir. Ancak onun asıl mirası sadece hız değil, o hızı kaybetmeden koruduğu kontroldür. Rich, tek vuruşlarını (single stroke) metronomik bir kesinlikle çalarken dinamik farkları da net biçimde ayırt edebiliyordu; bu da onun solo performanslarını sadece "hızlı" değil aynı zamanda müzikal kılıyordu.
Kursiyerler için Buddy Rich'in yaklaşımından çıkarılacak en önemli ders, hızın bir hedef değil bir sonuç olduğudur. Rich, günlük pratiklerinde tempo artışını çok küçük adımlarla yapardı; metronomu birkaç vuruş artırıp o tempoda rahatlık hissedene kadar beklemek, ardından bir sonraki adıma geçmek onun yönteminin temeliydi.
Ayrıca Rich'in bilek ve parmak kontrolü üzerine kurulu tekniği, günümüzde "moeller tekniği" olarak bilinen yaklaşımla da ilişkilendirilir. Bu teknik, kolun ağırlığını kullanarak daha az kas yorgunluğuyla daha fazla vuruş üretmeyi mümkün kılar - bu da uzun performanslarda dayanıklılığın anahtarıdır.
Davul kursu kapsamında öğrencilerimize Buddy Rich'in pratiklerinden esinlenen tempo kademeleme egzersizleri ve bilek gevşekliği çalışmaları uygulanmaktadır; amaç hızı zorlamak değil, doğal bir sonuç olarak ortaya çıkmasını sağlamaktır.